మనందరి కోసము

చదువుతూ ఊర్లు ఏలుతున్నాం.. ఊరును ముసలి ఇల్లుగా మారుస్తున్నాం!

మనం గొప్పగా చెప్పుకునే 'అక్షరాస్యత' మనల్ని ఎటు తీసుకెళ్తోంది? 100% చదువు అంటే కేవలం సర్టిఫికెట్లు సంపాదించడమేనా? లేక ఒక మనిషిని సంస్కారవంతుడిగా మార్చడమా? నేడు కేరళ పరిస్థితులను చూస్తుంటే, రేపు ఆంధ్రప్రదేశ్, తెలంగాణ రాష్ట్రాల్లో కనిపిస్తున్న ధోరణులను గమనిస్తుంటే ఒక భయంకరమైన నిజం కళ్ళకు కట్టినట్టు కనిపిస్తోంది.

చదువు పెరిగింది.. కానీ సంస్కారం ఎక్కడ?

కేరళలో అందరూ చదువుకున్నవారే. కానీ అక్కడే 'గ్రీష్మ' లాంటి యువతులు ప్రియుడిని చంపడానికి రసాయనాలను వాడుతున్నారు, 'జాలీ జోసెఫ్' లాంటి వారు కుటుంబం మొత్తానికి సైనైడ్ పెడుతున్నారు. ఇటీవలే ఒక అమాయకపు వ్యక్తిపై తప్పుడు ఆరోపణలు చేసి, సోషల్ మీడియాలో అతడిని బలితీసుకున్న ఘటన (దీపక్ ఆత్మహత్య) చూస్తుంటే.. మన చదువు మనకు విచక్షణను నేర్పడం లేదని అర్థమవుతోంది. కులం పేరు తొలగిస్తేనో, డిగ్రీలు పెంచితేనో క్రైమ్ రేటు తగ్గదు; అది మనిషి ఆలోచనా విధానంలో రావాల్సిన మార్పు.

విదేశీ వ్యామోహం - ఊళ్లన్నీ వృద్ధాశ్రమాలే!

శ్రీలంక ఒకప్పుడు పర్యాటకం మీద, విదేశీ నిధుల మీద ఆధారపడి ఎలా కుప్పకూలిందో మనందరికీ తెలుసు. కేరళలో కూడా ఇప్పుడు అదే జరుగుతోంది. యువకులందరూ గల్ఫ్ దేశాలకో, యూరప్‌కో వెళ్ళిపోతున్నారు.

* పల్లెల్లో వెలవెల: పండగలకు (సంక్రాంతి, కొత్త సంవత్సరం) తప్ప ఊరిలో యువత కనిపించడం లేదు.

* ముసలి ఇళ్లు: కోట్లు ఖర్చు పెట్టి కట్టిన బంగళాల్లో కేవలం వృద్ధులు మాత్రమే మిగిలిపోతున్నారు. తమ పిల్లలు ఎక్కడో విదేశాల్లో సంపాదిస్తుంటే, ఇక్కడ తల్లిదండ్రులు ఒంటరితనంతో కుమిలిపోతున్నారు. మన ఊళ్లు "వృద్ధాశ్రమాలుగా" మారిపోతున్నాయి.

సినిమా ప్రభావం: హీరోలు కాదు.. డాన్లు!

ఒకప్పుడు సినిమాలు స్ఫూర్తినిచ్చేవి. కానీ ఇప్పుడు 'రాబిన్ హుడ్' అనీ, 'డాకు మహారాజ్' అనీ.. దొంగతనాలను, అండర్ వరల్డ్ డాన్లను గ్లామరైజ్ చేస్తున్నారు.

* కష్టపడి పని చేయడం కంటే, షార్ట్ కట్ లో ఎలా సంపాదించాలి?

* టెక్నాలజీ వాడి ఎలా మోసం చేయాలి?

యువత ఇవే నేర్చుకుంటున్నారు. చదువుకున్న తెలివితేటలను నిర్మాణాత్మక పనులకు కాకుండా, నేరాలు చేయడానికి వాడుతున్నారు.

ముగింపు:

మనం విదేశీయుల కోసం బతుకుతున్నామా? మన సొంత ఊరిని, కన్నవారిని వదిలేసి ఎక్కడో పరాయి దేశంలో రెక్కలు ముక్కలు చేసుకుంటూ, ఇక్కడ మన సంస్కృతిని నాశనం చేసుకుంటున్నాము. కేరళ ఇప్పటికే ఈ ఉచ్చులో చిక్కుకుంది. తెలుగు రాష్ట్రాలు కూడా ఇప్పుడు అదే దారిలో వెళ్తున్నాయి.

చదువు ఉండాలి.. కానీ అది ఊరుని బాగు చేసేలా ఉండాలి కానీ, ఊరుని వదిలి వెళ్ళిపోయేలా ఉండకూడదు!

బంగారు పంజరంలో బాహుబలు లం: AI మరియు ఆధునిక వర్ణ వ్యవస్థ

ఈ మధ్య కాలంలో విద్యావేత్తలు AI (ChatGPT, Grok వంటివి) లో "సవర్ణ" వివక్ష ఉందని లేదా "రాజకీయ పక్షపాతం" ఉందని పుస్తకాలు రాస్తూ, చర్చలు జరుపుతున్నారు. కానీ, ఈ మేధావులందరూ ఒక విషయాన్ని గమనించడం లేదు: మనం కులాల గురించి, పాత చరిత్ర గురించి ఎంత ఎక్కువగా గొడవ పడితే, అంత ఎక్కువగా ఒక కొత్త అంతర్జాతీయ వర్ణ వ్యవస్థలో చిక్కుకుపోతున్నాం.

1. సరికొత్త అంతర్జాతీయ వర్ణ వ్యవస్థ

నేటి టెక్నాలజీ ప్రపంచం ఒక డిజిటల్ వర్ణ వ్యవస్థగా మారిపోయింది:

* క్షత్రియులు: AI టెక్నాలజీని శాసించే అమెరికా, చైనా కంపెనీల యజమానులు (Elon Musk, Sam Altman వంటి వారు).

* బ్రాహ్మణులు: అల్గారిథమ్స్ అనే "మంత్రాలను" సృష్టించే సాఫ్ట్‌వేర్ రీసెర్చర్లు.

* వైశ్యులు: మన డేటాను వ్యాపారం చేసే గూగుల్, మెటా, అమెజాన్ వంటి సంస్థలు.

* శూద్రులు: రాత్రింబవళ్లు మన శక్తిని ధారపోస్తూ, ఈ టూల్స్ కోసం సబ్‌స్క్రిప్షన్లు కట్టే యూజర్లు (మనమందరం).

2. బాహుబలి... కానీ బానిస!

తెలుగు సాహిత్యంలో ఒక కథ ఉంది: ఇద్దరు పెట్టుబడిదారులు తమ అహంకారం చాటుకోవడానికి ఒక బక్కపలచని వాడిని తెచ్చి, వాడిని 'బాహుబలి'లా (Bodybuilder) తయారు చేస్తారు. వాడు చూడటానికి సల్మాన్ ఖాన్‌లా భారీగా ఉంటాడు కానీ, ఆ శరీరాన్ని కాపాడుకోవడానికే వాడికి బోలెడంత డబ్బు, సమయం కావాలి. చివరకు వాడు సామాన్య పనులు చేయలేక, ఆ ధనవంతుల దగ్గర కేవలం ఒక "షో పీస్" గా, వారి AI సర్వర్లను కాపలా కాసే గార్డులా మిగిలిపోతాడు.

నేటి టెక్ వర్కర్ల పరిస్థితి కూడా ఇదే. మనం చాలా మేధావులం అని భ్రమిస్తున్నాం, కానీ మన నిద్రలేని రాత్రులు, మన EMIలు అన్నీ ఆ "యజమానుల" లాభాల కోసమే.

3. ప్రాంప్ట్ ఇంజనీరింగ్ తెలియని 'మేధావి' వర్గం

డాక్టర్ విజయేందర్ చౌహాన్ లాంటి వారు AI లో కుల వివక్ష ఉందని విమర్శిస్తున్నారు. అలాగే Grok వంటి AI మోడల్స్ 'Anti-Hindu' లేదా 'Anti-Modi' సమాధానాలు ఇచ్చినప్పుడు కూడా గందరగోళం నెలకొంది. వీరు అర్థం చేసుకోని విషయం ఏంటంటే: ప్రశ్న (Prompt) వేసే విధానం.

ఒకరికి PhD ఉన్నంత మాత్రాన వారికి AI టెక్నాలజీపై అవగాహన ఉన్నట్టు కాదు. జంధ్యం (Janeu) ధరించినంత మాత్రాన జ్ఞాని కానట్టే, డిగ్రీలు ఉన్నంత మాత్రాన అల్గారిథమ్ ఎలా పనిచేస్తుందో తెలియదు. ప్రశ్న సరిగ్గా అడగడం తెలియక, వచ్చే సమాధానాలకు కులం, మతం అంటగట్టడం కేవలం అజ్ఞానం.

4. కర్మ ఫలం ఏది?

మనం మన కర్మను (పనిని) AI కి ఇచ్చేస్తున్నాం. పని మనిషి చేయనప్పుడు 'కర్మ ఫలం' (Fruit of action) ఉండదు. ఫలితంగా మానవత్వం క్రమంగా అంతరించిపోతోంది. మనం కేవలం ఒక బంగారు పంజరంలో ఉండి, ఆ పంజరానికి ఏ రంగు వేయాలి, దానిపై ఏ పేరు రాయాలి అని గొడవ పడుతున్నాం. కానీ అసలు విషయం ఏంటంటే—మనం బందీలమై ఉన్నాం.

ముగింపు:

నిజమైన స్వేచ్ఛ అంటే AI ఇచ్చే సమాధానాల్లో మన గుర్తింపును వెతుక్కోవడం కాదు, ఆ మెషీన్ల అవసరం లేని ఒక స్వయం సమృద్ధి గల జీవితాన్ని నిర్మించుకోవడం.

తమిళనాడు రాజకీయ చదరంగం: ద్రవిడ ఏకీకరణ ముసుగులో జరుగుతున్న అసలు కథ ఇదేనా? ఇందుకేనా ntr విగ్రహం కట్టడానికి టీడీపీ ప్రభుత్వం ప్రయత్నం చేస్తోందని అనిపిస్తుంది

తమిళనాడు అసెంబ్లీ ఎన్నికల నగారా మోగకముందే రాజకీయ సెగలు మొదలయ్యాయి. గత కొన్ని దశాబ్దాలుగా మనం చూస్తున్న ద్రవిడ రాజకీయాలు ఇప్పుడు సరికొత్త మలుపు తిరుగుతున్నాయి. అధికార డీఎంకే (DMK) మళ్ళీ పెరియార్ మార్గాన్ని ఎంచుకోవడం, ద్రవిడ ఏకీకరణ జపం చేయడం వెనుక ఉన్న రాజకీయ వ్యూహం ఏమిటి? దీని వెనుక ఉన్న అసలు ఉద్దేశ్యం ఏంటి? అనే అంశాలను ఒకసారి విశ్లేషిద్దాం.

1. పెరియార్ బాట.. పాత వ్యూహం, కొత్త వేదిక!

తమిళనాడులో ఎన్నికలు వస్తున్నాయంటే చాలు 'హిందీ వ్యతిరేకత', 'ద్రవిడ అస్తిత్వం' వంటి అంశాలు తెరపైకి వస్తాయి. పెరియార్ రామస్వామి గారు వేసిన మార్గాన్ని మళ్ళీ తెరపైకి తెచ్చి, తమిళ ప్రజల భావోద్వేగాలతో ఆడుకోవాలని డీఎంకే ప్రయత్నిస్తోంది. ముఖ్యంగా కేంద్రంతో ఘర్షణ వైఖరిని ప్రదర్శించడం ద్వారా తామే "తమిళ ప్రయోజనాల ఏకైక రక్షకులం" అని చెప్పుకునే ప్రయత్నం చేస్తోంది.

2. 'పరాశక్తి' నుండి 'బిబిసి' వరకు: ప్రచార పర్వం

నాడు కరుణానిధి గారు 'పరాశక్తి' సినిమా ద్వారా తన డైలాగులతో ప్రజల ఆలోచనలను మార్చగలిగారు. నేడు అదే పద్ధతిలో అంతర్జాతీయ మీడియాను, ముఖ్యంగా BBC వంటి సంస్థలను తమ ప్రచారానికి వాడుకుంటున్నారనే ఆరోపణలు వినిపిస్తున్నాయి. డీఎంకే కుటుంబ సభ్యులు తమ సిద్ధాంతాలను అంతర్జాతీయ వేదికలపై ప్రమోట్ చేస్తూ, ప్రజల దృష్టిని మళ్ళించే ప్రయత్నం చేస్తున్నట్లు కనిపిస్తోంది.

3. అవినీతిపై బిబిసి మౌనం.. ఎవరి కోసం?

ఇక్కడ ఆశ్చర్యకరమైన విషయం ఏమిటంటే, డీఎంకే ప్రభుత్వంపై వస్తున్న భారీ అవినీతి ఆరోపణల గురించి ఒక్క వార్త కూడా బిబిసి ప్రసారం చేయకపోవడం.

కోట్ల రూపాయల అవినీతి ఆరోపణలు..

మంత్రులపై వస్తున్న ఈడీ (ED) దాడులు..

రాష్ట్రంలో వెలుగు చూస్తున్న భూ అక్రమాలు..

వీటి గురించి మాట్లాడని అంతర్జాతీయ మీడియా, కేవలం ద్రవిడ భావజాలం గురించి మాత్రమే గొప్పగా ప్రచారం చేయడం వెనుక ఉన్న లోపాయికారి ఒప్పందాలు ఏమిటి? ఈ మౌనం అనేక అనుమానాలకు తావిస్తోంది.

4. ఏఆర్ రెహమాన్: రాజకీయ చదరంగంలో బలిపశువు?

సంగీత మాంత్రికుడు ఏఆర్ రెహమాన్ వంటి దిగ్గజాలను కూడా ఈ రాజకీయ ప్రచారాల్లోకి లాగడం గమనార్హం. ద్రవిడ సంస్కృతిని, భాషా ప్రాతిపదికన ప్రజలను ఏకం చేసే క్రమంలో, ఒక కళాకారుడిని బలిపశువుగా చేసి రాజకీయ ప్రయోజనాలు పొందాలని చూడటం విచారకరం. కళను కూడా రాజకీయ రంగు పూసి వాడుకోవడం డీఎంకే మార్క్ రాజకీయాలకు నిదర్శనం.

5. సారాంశం

అభివృద్ధి, ఉపాధి, సుపరిపాలన వంటి అంశాల కంటే భావోద్వేగపూరితమైన 'ద్రవిడ ఏకీకరణ' అంశాన్ని డీఎంకే బలంగా నమ్ముకుంది. అయితే, అవినీతిని కప్పిపుచ్చుకుంటూ, అంతర్జాతీయ మీడియాను మేనేజ్ చేస్తూ సాగిస్తున్న ఈ ప్రయాణం ఎన్నికల్లో ఎంతవరకు ఫలిస్తుందో చూడాలి. తమిళ ప్రజలు ఇప్పుడు కేవలం భావోద్వేగాలకు లొంగుతారా? లేక వాస్తవాలను గమనిస్తారా? అనేది వేచి చూడాల్సిన అంశం.

మీకు ఏమనిపిస్తుంది?

డీఎంకే అనుసరిస్తున్న ఈ వ్యూహం తమిళనాడు భవిష్యత్తుకు మేలు చేస్తుందా? లేక ఇది కేవలం ఎన్నికల ఎత్త? మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్ సెక్షన్‌లో తెలియజేయండి.

మరిన్ని ఇలాంటి రాజకీయ విశ్లేషణల కోసం నా బ్లాగ్‌ని ఫాలో అవ్వండి!

రాజసాబ్ – భాగం 2: “ఆత్మల ప్రతీకారం”

ప్రారంభం: శుద్ధి మొదలైన రాజప్రాసాదం

రాజసాబ్(1) కొత్తవాడు. అతనికి అధికారంలోకి వచ్చిన వెంటనే, పాత రాజ్యంలోని దురాచారాలను శుద్ధి చేయాలనే తపన. మొదట అతను తన పూర్వీకుల కోట నుంచి రాణిని తరిమివేస్తాడు—ఆమె ఒక అధికార దాహంతో ఉన్న వ్యక్తికి బానిసగా మారిందని తెలిసినప్పుడు.

అయితే, కోటలో శుద్ధి కొనసాగుతుండగా, ఒక పాత రహస్యం వెలుగులోకి వస్తుంది—జోగిని వ్యవస్థ. ఈ వ్యవస్థలో, పేద కుటుంబాల బాలికలను దేవుడి సేవకులుగా పేరుతో రాజప్రాసాదానికి అంకితం చేయించి, వారిని శారీరక, మానసిక బానిసలుగా మార్చేవారు. ఈ వ్యవస్థను రాజసాబ్(2) తాత తమ్ముడు స్థాపించాడు.

అతన్ని రాజసాబ్(1) బయటకు గెంటేస్తాడు. కానీ అతను విదేశాలకు పారిపోతాడు, అక్కడ చర్చ్ ఆశ్రయం పొందుతాడు.

---

విదేశాల్లో రాజసాబ్(2) తాత తమ్ముడి మార్పు – ఒక చీకటి పునరాగమనం

విదేశాల్లో అతను గమనించినది:

- నన్ వ్యవస్థ కూడా జోగిని వ్యవస్థకు సమానంగా ఉంది—మతం పేరుతో శరీర నియంత్రణ.

- కొన్ని చర్చ్‌లు వికలాంగుల అవయవాలను, నన్‌ల శరీరాలను, ఆధ్యాత్మిక సేవ పేరుతో వాణిజ్య వస్తువులుగా మార్చుతున్నాయి.

- అతను గ్రహిస్తాడు: ఇక్కడ దేవుడు శిక్షించడు, క్షమిస్తాడు అనే నమ్మకం వల్ల, పాపం చేసినవాడు బాధ్యత లేకుండా తప్పించుకుంటాడు.

అతను తిరిగి వచ్చి, చర్చ్ ఆధారిత మతవ్యవస్థలో, జోగిని వ్యవస్థను కొత్త రూపంలో స్థాపించేందుకు ప్రయత్నిస్తాడు. అతని కొడుకు ఇప్పుడు చర్చ్‌లో కీలక స్థానంలో ఉన్నాడు.

---

నాన్సీ నన్ – ప్రేమలో చిక్కుకున్న ఆత్మ

నాన్సీ నన్, కొత్త రాజసాబ్‌ను(2) ప్రేమిస్తుంది. ఆమె ప్రేమ నిజమైనది. కానీ ఆమె చుట్టూ ఉన్న వ్యవస్థ ఆమెను వస్తువుగా చూస్తోంది. ఆమెను కూడా పాత జోగిని వ్యవస్థ మాదిరిగా, మతపరమైన ముసుగులో వ్యభిచారానికి గురిచేయాలన్న కుట్ర జరుగుతోంది.

హీరో(రాజసాబ్ (2), ఈ కుట్రను గమనించి, రాజసాబ్‌(1) కు తెలియజేస్తాడు. మొదట రాజసాబ్(1) నమ్మడు. కానీ నాన్సీ తనపై జరిగిన దుర్వినియోగాన్ని చెప్పినప్పుడు, రాజసాబ్(1) లో ఆగ్రహం చెలరేగుతుంది.

ఇక్కడ రాజసాబ్(1) కు రాజసాబ్(2) తన.వంశస్తుడే అని తెలుస్తుంది

---

ఆత్మల ఆవిర్భావం – కర్మ ఫలితానికి పిలుపు

అప్పుడు, కోటలో రాత్రివేళ, రెండు ఆత్మలు ప్రత్యక్షమవుతాయి:

1. ఒక జోగిని ఆత్మ – తన బాల్యంలో బలాత్కారానికి గురై, కోటలోనే చనిపోయిన ఆత్మ.

2. నాన్సీ నన్ ఆత్మ – చర్చ్ లోపల వ్యభిచారానికి గురై, ఆత్మగా మిగిలిన యువతి.

ఈ ఆత్మలు రాజసాబ్‌ను(1,2) కలుస్తాయి. వారు చెబుతారు:

> “మేము శరీరాన్ని కోల్పోయాం. కానీ నీకు ధైర్యం ఇవ్వగలము. నీ చేతుల ద్వారా కర్మ ఫలితాన్ని చూపించగలము.”

---

ముగింపు: కర్మ తీర్పు

రాజసాబ్, హీరో, ఆత్మల సహాయంతో తాత తమ్ముడి కొడుకును ఎదుర్కొంటారు. అతను చివరికి చర్చ్ లోపలే, ఆత్మల చేతిలో, తన పాపాల తాలూకు భయంకరమైన ప్రతీకారాన్ని అనుభవిస్తాడు.

చివరి సన్నివేశంలో, రాజసాబ్(1) ప్రజల ముందు నిలబడి చెబుతాడు:

> “దేవుడు క్షమించగలడు. కానీ కర్మ మాత్రం వదలదు. దేవుడి మీద భయం ఉండాలి. ఎందుకంటే మనం చేసిన ప్రతి పాపం, మనకే తిరిగి వస్తుంది. అది చట్టం కాకపోయినా, ఆత్మల తీర్పు తప్పదు.”

---

🎭 సారాంశం:

ఈ కథలో:

- మతం, శక్తి, శరీర రాజకీయాలు అన్నీ ఒకే వలలో బంధించబడ్డాయి.

- ఆత్మలు కేవలం భయానికి కాదు, నైతిక స్పష్టతకు ప్రతీకలు.

- కర్మ అనేది ఒక మానవీయ న్యాయవ్యవస్థ—దేవుడి

తీర్పు కాకపోయినా, మన పాపాల ప్రతిఫలాన్ని తప్పించలేమన్న సందేశం.

వెనిజులా విషాదం - కర్మ లేని చోట అధికారం ఎవరి చేతికి? శ్రీశ్రీ దార్శనికత దాచిన communism

2026 జనవరిలో జరిగిన సంఘటనలు ప్రపంచాన్ని దిగ్భ్రాంతికి గురిచేశాయి. నికోలస్ మదురో ప్రభుత్వం పతనం, అమెరికా బలగాల జోక్యం, డెల్సీ రోడ్రిగెజ్ తాత్కాలిక అధ్యక్షురాలిగా బాధ్యతలు చేపట్టడం - ఇదంతా గందరగోళం మధ్య జరుగుతోంది. అయితే, ఈ రాజకీయ సంక్షోభం వెనుక ఒక లోతైన ఆర్థిక, సామాజిక పాఠం ఉంది. ఇది మనందరినీ ఆలోచింపజేసేది.

మార్క్సిజం - అధికారాన్ని బదిలీ చేసే సాంకేతికత?

శ్రీశ్రీ(ఆయన చివరి రోజుల్లో ) చెప్పినట్లు, మార్క్సిజం లేదా మావోయిజం కేవలం ఒక "అధికార బదిలీ సాంకేతికత" (Power Transfer Technology) మాత్రమేనా? వెనిజులా రాజకీయ క్రీడలో ఇది నిజమేననిపిస్తుంది. కార్మికుల, పేదల సంక్షేమం పేరుతో ప్రభుత్వాలు అన్ని వనరులను – భూమి, చమురు, పరిశ్రమలు – జాతీయం చేస్తాయి. "ప్రజల కోసం" అని చెప్పి, ఆ అధికారాన్ని మొత్తం "రాజ్యం" అనే ఒకే చోట కేంద్రీకరిస్తాయి.

ఇక్కడే అసలు చిక్కు ఉంది. అధికారం, సంపద అంతా ఒకే చోట కేంద్రీకృతమైతే, దాన్ని స్వాధీనం చేసుకోవడం మరింత సులువు అవుతుంది. పాత ధనవంతుల నుండి "ప్రజలకు" అధికారం బదిలీ అయిందని అంటారు. కానీ వాస్తవానికి, అది ఒక కొత్త సమూహం చేతుల్లోకి వెళ్తుంది, లేదా వేరొక బయటి శక్తికి దాన్ని స్వాధీనం చేసుకోవడానికి మార్గం సుగమం అవుతుంది. వెనిజులాలో ఇప్పుడు జరుగుతోంది అదే. చమురు వనరులన్నీ ప్రభుత్వ ఆధీనంలోకి వచ్చాయి. ఇప్పుడు అమెరికన్ కంపెనీలు తిరిగి వాటిపై నియంత్రణ సాధిస్తున్నాయి.

కర్మ సిద్ధాంతం - వెనిజులా పాఠం catholic capitalism

"కర్మ" అంటే కేవలం ఆధ్యాత్మిక భావన కాదు, అది శ్రమ, ఉత్పత్తి, నిబద్ధత. ఒక దేశం అభివృద్ధి చెందాలంటే ప్రజలు కృషి చేయాలి, వనరులను సృష్టించాలి, వ్యవస్థలను నడపాలి. మార్క్సిస్టు పాలనలో, సంపద సృష్టి కంటే పంపిణీకి ఎక్కువ ప్రాధాన్యత ఇస్తారు. "రాజ్యం అన్నీ చూసుకుంటుంది" అనే భావన ప్రజల్లో బద్ధకాన్ని పెంచుతుంది. ఉత్పత్తి తగ్గిపోతుంది, మౌలిక వసతులు శిథిలమైపోతాయి, ఆవిష్కరణలు ఆగిపోతాయి.

వెనిజులా విషయంలో ఇదే జరిగింది. ప్రపంచంలోనే అత్యధిక చమురు నిల్వలు ఉన్నా, అవినీతి, సక్రమమైన నిర్వహణ లేకపోవడం వల్ల చమురు ఉత్పత్తి పడిపోయింది. ప్రజలు "కర్మ" (శ్రమ) చేయడం మర్చిపోయి, ప్రభుత్వంపై ఆధారపడటం మొదలుపెట్టారు. ఫలితంగా, దేశం ఆర్థికంగా కుప్పకూలింది. ఈ ఖాళీని చూసి, బడా(catholic capitalism ) పెట్టుబడిదారులు, విదేశీ శక్తులు "సహాయం" పేరుతో తిరిగి ప్రవేశిస్తున్నాయి.

శ్రీశ్రీ దార్శనికత - కమ్యూనిస్టుల నీడలో

తెలుగు మహాకవి శ్రీశ్రీ ప్రస్తావించారు. ఆయన నిస్సందేహంగా సమాజంలో మార్పును కోరుకున్న క్రాంతదర్శి. కమ్యూనిస్టు ఆశయాలకు మద్దతు ఇచ్చినా, ఆయన "మహాప్రస్థానం"లోని కొన్ని పద్యాలు ఆనాడే ఈ "కర్మ" లోపాన్ని, అధికారం చేతులు మారడాన్ని పరోక్షంగా సూచించాయి. సమాజంలోని అసమానతలను ప్రశ్నించినా, కేవలం అధికారాన్ని మార్చడం ద్వారానే నిజమైన విముక్తి రాదని, ప్రజలు సొంతంగా తమ "కర్మ"ను, శ్రమను నమ్ముకోవాలని ఆయన ఆశించి ఉండవచ్చు.

కానీ, కమ్యూనిస్టు ఉద్యమాలు తరచుగా ఈ "కర్మ" సిద్ధాంతాన్ని విస్మరించాయి. ప్రజలను కేవలం ఓటు బ్యాంకుగానో, విప్లవ సాధనంగానో చూశాయి. శ్రీశ్రీ వంటి మేధావుల సంపూర్ణ సందేశాన్ని పక్కనపెట్టి, వారికి అనుకూలమైన భావజాలాన్ని మాత్రమే ప్రచారంలో ఉంచాయి. దీనివల్ల ప్రజలు చివరకు "బానిసలు"గానో, "బిచ్చగాళ్లు"గానో మారాల్సి వచ్చింది. తమ శ్రమ శక్తిని కోల్పోయి, ప్రభుత్వం దయ మీద ఆధారపడే దీనస్థితికి చేరుకున్నారు.

ముగింపు:

వెనిజులా నేటి పరిస్థితి ఒక హెచ్చరిక. అధికారం చేతులు మారడం ముఖ్యం కాదు, ఆ అధికారం ప్రజలను స్వేచ్ఛగా, సృజనాత్మకంగా, కష్టపడి పనిచేసేలా ప్రోత్సహించిందా లేదా అన్నదే ముఖ్యం. "కర్మ"ను విస్మరిస్తే, ఏ సిద్ధాంతమైనా చివరకు ప్రజలను భిక్షాటనకు నెడుతుంది. ఈ సంక్షోభం నుండి వెనిజులా పాఠం నేర్చుకుంటుందా, లేదా మరొక శక్తివంతమైన "పెట్టుబడిదారీ వర్గానికి" బానిసగా మారుతుందా అనేది కాలమే నిర్ణయిస్తుంది.

ప్రధానమంత్రి పని దినాలు వ్యర్థం చెయ్యకండి

English Translation of the Blog Post Title:

Blog Post: The Venezuelan Tragedy - Whose Hands Hold Power When There Is No Karma? Sri Sri's Vision

I've connected your ideas of "power transfer technology," "karma," and the potential for people to become "slaves or beggars" with the Venezuelan crisis. I also included a reference to Sri Sri's visionary perspective while acknowledging how his broader message might have been selectively interpreted by communist movements.

కాలిపోతున్న దక్షిణ భారతం: తప్పుడు విప్లవాలు - సామాజిక విధ్వంసం

✍️ గెల్లి ఫణీంద్ర విశ్వనాథ ప్రసాదు

వెనిజువెలా విఫలమవ్వలేదు, అది వ్యూహాత్మకంగా కూల్చబడింది. ప్రజల కోసం పోరాడుతున్నాం అని చెప్పిన "రోబిన్ హుడ్" వేషధారులు, వాస్తవానికి సామ్రాజ్యవాదానికి దారులు పరిచారు. సరిగ్గా ఇదే తరహా నిశ్శబ్ద విధ్వంసం ఇప్పుడు మన దక్షిణ భారతంలో మొదలైంది. ఇది కేవలం ఒక రాజకీయ మార్పు కాదు; ఇది మన సంస్కృతి, విజ్ఞానం మరియు ఆర్థిక స్వయం సమృద్ధిపై జరుగుతున్న వ్యవస్థీకృత దాడి.

1. కుటుంబ పాలన: ప్రజాస్వామ్య ముసుగులో రాచరికం

దక్షిణాది రాష్ట్రాల్లో 'ప్రాంతీయ అస్తిత్వం' పేరుతో పుట్టుకొచ్చిన శక్తులు, నేడు కుటుంబ సామ్రాజ్యాలుగా రూపాంతరం చెందాయి. చైనాలో అధికారం కోసం రాజ్యాంగాన్ని ఎలాగైతే మార్చేశారో, ఇక్కడ కూడా వ్యవస్థలన్నింటినీ ఒకే కుటుంబం చుట్టూ తిరిగేలా చేస్తున్నారు. మెరిటోక్రసీ (సామర్థ్యం) అనేది ఇక్కడ ఒక భ్రమ మాత్రమే. ఎందుకంటే, ఆ ప్రతిభ కూడా పాలకుల వారసత్వాన్ని కాపాడటానికే వాడుకోబడుతోంది తప్ప, సామాన్యుడి ఎదుగుదల కోసం కాదు.

2. ఉపాధి హామీ - మద్యం: ఒక అపవిత్ర బంధం

క్షేత్రస్థాయిలో పరిస్థితి ఎంత దారుణంగా తయారైందంటే.. ఉపాధి హామీ పథకం ఇప్పుడు పని కోసం కాదు, కేవలం ప్రభుత్వ సొమ్మును దోచుకోవడానికి ఒక మార్గంగా మారింది. పని చేయాల్సిన వారు, పర్యవేక్షించాల్సిన VROలకు లంచాలు ఇచ్చి, రికార్డుల్లో పని చేసినట్లు చూపించుకుని, ఆ సమయాన్ని మద్యం దుకాణాల ముందు గడుపుతున్నారు.

ఇది కేవలం అవినీతి కాదు; ఇది పాలకుల వ్యూహంలో భాగం. సామాన్యుడిని అటు శారీరకంగా, ఇటు మానసికంగా నిర్వీర్యం చేసి, అతన్ని ఎప్పటికీ ఆవిష్కరణలకు దూరంగా ఉంచడం. ఒకవైపు లంచాలతో ప్రభుత్వ యంత్రాంగాన్ని భ్రష్టు పట్టించడం, మరోవైపు ప్రజల శ్రమను మద్యం కంపెనీల ద్వారా తిరిగి పాలకుల జేబుల్లోకే చేర్చుకోవడం—ఇది ఒక విషవలయం.

3. మిషనరీల విచ్ఛిన్నం - మేధోపరమైన ద్రోహం

ఈ కుటుంబ పాలనలకు, అవినీతి యంత్రాంగానికి వెన్నుదన్నుగా నిలుస్తున్నది అంతర్జాతీయ మిషనరీ శక్తులు. సంస్కృతంలోనో, తెలుగులోనో ఉన్న అద్భుతమైన ప్రాచీన ఆవిష్కరణలను, శాస్త్రీయ విజ్ఞానాన్ని "మతం" అనే ముద్ర వేసి విద్యా సంస్థల నుండి తొలగిస్తున్నారు. మన మూలాలను దెబ్బతీసి, మనల్ని విదేశీ సాంకేతికతకు బానిసలుగా మార్చడమే

వీరి లక్ష్యం. ప్రశ్న అడగాల్సిన మెదడుకు విజ్ఞానాన్ని దూరం చేసి, కేవలం మత మార్పిడికి అనుకూలమైన 'బానిస' సమాజాన్ని నిర్మిస్తున్నారు.

4. ఆవిష్కరణల బందీ - ఆర్థిక బానిసత్వం

"నేను తయారు చేస్తాను.. నాకు నచ్చిన ధరకే అమ్ముతాను.. నువ్వు కొనలేకపోతే నీ దౌర్భాగ్యం" అనే కార్పొరేట్ అహంకారం ఇప్పుడు రాజ్యమేలుతోంది. నిజమైన విప్లవం అంటే:

ప్రజలకు ఆవిష్కరణలను చూసి, తమ దగ్గర ఉన్న సామాన్లతో స్వయంగా తయారు చేసుకునే అవకాశం రావాలి.

విజ్ఞానం కొందరి సొత్తు కాకూడదు; అది సామాన్యుడి చేతుల్లో ఆయుధమవ్వాలి. ఏ దేశంలో అయితే ప్రజలు కేవలం 'వినియోగదారులు'గా మాత్రమే మిగిలిపోతారో, ఆ దేశం ఎప్పటికీ స్వతంత్రంగా ఉండలేదు.

ముగింపు: మార్గం ఎటు?

వెనిజువెలాపై అమెరికా బాంబులు వేయలేదు, ఆర్థికంగా లోపలి నుండి చంపేసింది. దక్షిణ భారతంలో కూడా యుద్ధం జరగడం లేదు, కానీ కుటుంబ పాలన, మిషనరీల మత మాయాజాలం, మరియు మద్యం మాఫియా కలిసి ఈ గడ్డను లోపలి నుండి దహనం చేస్తున్నాయి.

వాస్తవమైన విప్లవం నినాదాల్లో లేదు. అది మన సంస్కృతిని కాపాడుకోవడంలో ఉంది, మన సొంత విజ్ఞానాన్ని తిరిగి నేర్చుకోవడంలో ఉంది. సామాన్యుడు తన కాళ్ల మీద తాను నిలబడి, తనకి కావాల్సిన వస్తువును తనే తయారు చేసుకోగలిగిన రోజే—ఈ లంచగొండి VROలు, మద్యం కంపెనీలు, కుటుంబ పాలకులు కనుమరుగవుతారు. దక్షిణ భారతం ఈ విషవలయం నుండి బయటపడకపోతే, మరో

వెనిజువెలా కావడం తథ్యం.